Ga naar de hoofdinhoud

Gemeente Harderwijk

Lid sinds 4 juni 2019

Alle bijdrages die door deze deelnemer zijn ingediend

Er zijn 24 projecten beschikbaar.

Populair ideeën zijn geladen.

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Door: Marco JansenLennart van der Vegt (47) werkt 20 uur in de week als jongerenwerker bij ZorgDat. Zijn andere baan is bij Stichting Echo, een christelijke organisatie in Harderwijk waar hij onder de vlag van Youth United jongerenwerk doet. Waar Lennart zelf hoop put uit zijn geloof in God, ziet hij in coronatijd bij jongeren en ouderen eenzaamheid en spanning toenemen. Daar wil hij op verschillende manier manieren wat aan doen.Lennart is al ruim 20 jaar jongerenwerker in Harderwijk. Voor ZorgDat is het Talent House zijn thuisbasis. Hier leidt hij het project Werk voor je toekomst. “In dit project helpen we jongeren stappen zetten richting werk of opleiding. Deze doelgroep is tussen de 16-27 jaar: het zijn jongeren die zijn vastgelopen op school of op ander gebied, waardoor het lastig is een plek te vinden in de samenleving. Zij krijgen twee coaches die met hen aan de slag gaan.”Voor zijn andere werk is hij wekelijks ongeveer 30 uur actief in het Echo Centrum aan de Melis Stokelaan 91a. Stichting Echo is 30 jaar geleden opgericht door zijn vader; de jongerentak Youth United heeft Lennart zelf opgezet. “Onze dubbeldekker The Buzz staat buiten coronatijd vaak bij middelbare scholen en is een rijdend jongerencafé. Ook verzorgen we lessen, kerst- en paasvieringen op scholen om jongeren meer bekend te maken met het christelijke geloof.”Lennart heeft zeker in het begin van de coronacrisis - de intelligente lockdown - veel thuis gewerkt. “De individuele begeleiding deden we bij ZorgDat in die periode veel online. Bij Youth United spraken we via Zoom met groepen af. Maar we merkten dat het digitale contact voor jongeren niet zo goed werkt, het geeft letterlijk en figuurlijk meer afstand. Jongeren missen de fysieke ontmoeting. Daarom hebben we na de zomer besloten om de cursus Alpha Youth wel als fysieke bijeenkomst door laten gaan. De groep is nu gesplitst in twee groepen van 25 jongeren, op woensdag- en donderdagavond. Omdat dit een levensbeschouwelijke samenkomst is, mogen we tot 30 deelnemers ontvangen in het Echo Centrum. We letten daarbij goed op de regels en houden afstand.”“Het is een gekke tijd die ik zo nog niet eerder heb meegemaakt. Je wordt een beetje overdonderd door wat er gebeurt’’, zegt Lennart over het coronajaar. “Mijn oma is net 95 jaar geworden en zij vergeleek het met de oorlog door de spanning die je voelt en de beperkte vrijheden. Het is een heftige vergelijking, maar ik begrijp dat deze tijd voor ouderen ingrijpend is. Ze krijgen minder bezoek, waardoor eenzaamheid toeneemt.”Onzekerheid over de situatie doet ook wat met jongeren, merkt hij. “Ze ervaren spanning en steeds meer jongeren zitten met depressie. Sommigen hadden dat al een beetje en dit wordt door corona versterkt.”Zelf heeft Lennart een vast geloof in God en dat houdt hem op de been. “Ik vertrouw dat God voor ons zorgt en ons beschermt. Ik merk dat ik niet bang ben voor corona. Als ik ziek word, vertrouw ik erop dat God voor mij en mijn gezin zal zorgen.”Uit zijn geloof put Lennart ook veel hoop. “Die hoop wil ik graag doorgeven aan anderen, zoals mensen die somber zijn over hun toekomst, zich alleen voelen of zich ernstig zorgen maken.”KaartHij heeft zelf een kaart laten maken met daarop de boodschap ‘Je staat er niet alleen voor’. Die kaart heeft hij bij zijn buren door de brievenbus gedaan. “Ik woon aan de Brummelkamp in de wijk Frankrijk. In deze buurt staat ook een appartementencomplex waar verschillende ouderen wonen. Met die kaart wil ik iets betekenen voor mensen: door een boodschap te doen, een klusje uit te voeren of gewoon een praatje te maken.”Inmiddels heeft hij 1000 kaarten laten drukken en gratis ter beschikking gesteld. Mensen kunnen deze ophalen bij boekhandel Sjemen in de Smeepoortstraat. “De kaart is voor iedereen beschikbaar om iets te betekenen voor een ander in je omgeving. Het promotiefilmpje was in een paar dagen meer dan 2000 keer bekeken.”Lennart wil ook met Kerst iets doen gericht op hoop. “Stichting Echo wil een kerstviering voor zoveel mogelijk kerken. We zijn bezig met de website kerstinharderwijk.nl waar deze kerkdienst op kerstavond online te bekijken is. Zo willen we zoveel mogelijk mensen hoop bieden. Dat is ook waarom Christus op deze wereld kwam: om hoop te brengen.”

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Bakkie troost in corona-tijdEen doordeweekse dag, begin april 2020. Het zijn rare weken; alles staat in het teken van corona. Of toch niet?In de twee-onder-een-kapper van familie Van den Berg uit Hierden klinkt vanuit de keuken een langgerekt ‘nou jáááááááá zeg’. Oudste zoon Laurens (17) spurt naar de gang en roept onderaan de trap. ‘Is die koffie nou alweer op? Ik had nog maar net gezet!’ Geen reactie.Met zijn lange benen is hij binnen een paar tellen de trap op. Linea recta naar de werkkamer van Marco (43). Pa is zelfstandig tekstschrijver en zit net lekker in ’t verhaal. Hij kijkt verstoord. ‘Wat is er?’ Laurens laat de kan zien. ‘Nu al leeg. En ik had net gezet.’ Marco haalt zijn schouders op. ‘Dit keer was ik het niet. Misschien heeft Marijn weer zo’n grote mok gevuld?’Maar Marijn (15) weet van niets . Net als zijn tweelingzus Janneke trouwens. Die ligt met haar laptop op bed en sist: ‘Ga weg, nú!’. Laurens moet haar slaapkamer uit, want ze zit nog in een Zoomles. Een beetje bits: ‘En ik mag die camera niet eens uitzetten van de docent. Ik móet opletten. Sorry.’ Dan fluistert ze: ‘Misschien heeft mama die koffie gepakt?’Ja, da’s een goeie. Maar waar is mama eigenlijk? Als Laurens de voordeur opentrekt ziet hij Gera (44) voorovergebogen zitten. Ze is kleuterjuf op basisschool De Parel en tekent met stoepkrijt een langgerekte hinkelbaan op de oprit. Maartje (9) en Rutger (6), de twee jongste kinderen uit het gezin van vijf, staan er ongeduldig naast. Het duurt natuurlijk allemaal veel te lang.‘Mam, heb jij soms de koffie opgemaakt?’ vraagt Laurens. Gera schudt van nee, maar Maartje zegt opeens: ‘Dat was ik’. Ze maakt een flinke sprong op de hinkelbaan. Haar oudste broer kijkt verbouwereerd. ‘Echt? Drink jij nu óók al koffie?’ Maartje knikt en laat de mok zien, die ze veilig onder de auto heeft geparkeerd. ‘Het is kinderkoffie. Met heel veel melk.’ Rutger, die doorgaans aan een half woord genoeg heeft, zegt verontwaardigd. ‘Ja maar dan wil ik ook. Ik wil óók coronakoffie.’ Laurens moet erom lachen. ‘Serieus jongens, ik zit op zolder te leren voor mijn eindexamen. Ik heb die koffie nodig!’Opeens klinkt uit het huis vrolijke pianomuziek. Het is Marijn. Hij heeft even pauze genomen en speelt een jolig deuntje. Vanachter het klavier roept hij naar Laurens: ‘Janneke is alweer aan het zetten. Geen paniek. Jij krijgt als eerste een bakkie…’

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden De Corona heeft hier best veel impact. Fred werkt alle dagen thuis vanaf 15 maart en dat is, ondanks zijn fijne werkkamer best pittig. Amper een scheiding tussen werk en privé. Ik werk als verpleegkundige op Hospice Jasmijn en regelmatig is het spannend, wel of niet Corona, veel pittige maatregelen.Lara studeert, is 18 geworden in maart maar niets lijkt op het leven wat hoort bij een 18 jarige student in Amsterdam. Niet naar de UVA, amper een sociaal leven, heel veel impact en dan ook nog de schuld krijgen van verspreiding van Corona. Daar word je niet vrolijker van. Tom functioneert zelfs beter zonder fysiek naar school te gaan, betere concentratie. Hij mist wel wat sociale contacten en onze gezellige familie bijeenkomsten. Want ja, toch veel kwetsbare mensen waar we voorzichtig voor moeten zijn.Laten we hopen dat het allemaal voor een gezonde toekomst is, dan is dit het zeker waard. Gelukkig wonen we in een heerlijk en ruim huis, dat beseffen we ons zeker, hoe bevoorrecht we zijn. Hetty, Fred, Lara en Tom

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Deze “corona-periode” is ook voor ons een bijzondere tijd.Een tijd met veel veranderingen en onzekerheden, maar ook een tijd waarin je de creativiteit en doorzettingsvermogen ziet van mensen. Bewondering voor hun veerkracht en humor. De aanpassingen in de maatschappij die snel opgepakt werden door bedrijven zoals supermarkten zodat je toch veilig je boodschappen kunt blijven doen.Wat wij in de eerste periode vooral misten was het contact met onze kinderen en kleinkinderen, Fiene en Ime. Geen knuffels meer kunnen geven, contact op afstand……… Geen oppasdag meer voor opa en oma. Ze niet uit kunnen leggen waarom dit niet kan omdat ze nog te klein zijn om dit te kunnen begrijpen. Een zelfgebakken taartje of wat kleine cadeautjes op de stoep zetten omdat ze zo gemist worden door opa en oma. Thuis moeten werken, niet meer normaal naar je werk gaan en contact hebben met je collega’s, cliënten en studenten. Ja, dat is even wennen. Online vergaderen, online lesgeven, beeldbellen. Je afvragen, hoe gaat het nu echt met de cliënten, en studenten die noodgedwongen thuis zitten en niet naar werk, school of stage kunnen? ( Conny is job coach bij Careander en Roel docent verpleegkunde bij VeVa.) Positief was de rust die de corona bracht. De natuur die een adempauze kreeg om zich te kunnen herstellen. Mensen kregen de mogelijkheid tot rust te komen. Dat was ook mooi en bijzonder. Geen geluidsoverlast van vliegtuigen, mooie blauwe luchten zonder langwerpige strepen. Het prachtige weer in de lente en de zomer. Genieten van de vogels en egels in je tuin. In de zomer er toch op uit kunnen gaan in ons eigen mooie land. Met je vrienden buiten afspreken om te fietsen, wandelen, of een picknick. Yoga- en Ukeleleles kunnen volgen in het stadspark…. Hoe leuk is dat! Het fijn hebben met elkaar, fijne buren en een betrokken woonomgeving, daar zijn we erg blij mee! Deze periode is wennen voor ons allemaal, alles is niet meer zo vanzelfsprekend maar we kunnen nog heel veel wel doen. Laten we ons daarop richten in plaats van in mineur te vervallen of in verzet te gaan. Natuurlijk begrijpen wij het dat er voor veel mensen ook veel leed is geweest en nog steeds is. Die wensen wij allemaal veel sterkte, energie en moed toe.Met vertrouwen naar de toekomst kijken en zorgen voor een goede gezondheid, laten we dat met elkaar proberen en elkaar vooral tot steun zijn.Lieve groet, Conny en Roel

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden We zijn met z’n allen in een situatie beland die niemand had kunnen bedenken..Het Corona virus houdt ons nogal bezig…de 2e lockdown is een feit.Wat betekent dat voor ons...zoveelmogelijk thuisblijven, vooral binnen en er is altijd wat te doen in huis of vaak een ommetje door de buurt.Ik, Wera, werk gelukkig 2 dagen per week bij DAKA, gelukkig loopt t wel door met klanten hoewel t minder druk is. Wij sporten normaal gesproken 2 x in de week bij FysioTotaal, helaas is t nu weer voor 2 weken gesloten.Dat vinden wij heel jammer, het is er altijd gezellig en wij worden goed begeleidt. Gelukkig nu ook online oefeningen waar vooral Raymond veel aan heeft.Verder zit Raymond 1 x per week in een communicatie groep dat hij heel leuk vindt. Familie en vrienden zien wij weinig.Wij hebben bewust afstand genomen om t Covid buiten de deur te houden en om gezond te blijven.Begrip, respect en positiviteit is op dit moment eigenlijk belangrijk voor iedereen.

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Wij zijn twee pensionado’s en normaal wonen wij 8 maanden verdeeld over het jaar in het dorp Los Boliches aan de Costa del Sol in Andalusië in Zuid-Spanje. De zomermaanden en de maand december van het jaar verblijven wij in ons huis in Harderwijk direct aan het Wolderwijd.Begin maart van dit jaar vlogen wij even terug naar Nederland omdat we de kleinkinderen graag wilden zien. Op dinsdag 17 maart zouden we terugvliegen naar Málaga. Helaas vanaf 16 maart 2020 was er een totale ‘lockdown’ in Spanje. We hebben toen besloten om niet te gaan. Nog steeds zijn we in Harderwijk want voor Zuid-Spanje geldt nu de code oranje. Alleen noodzakelijk reizen is toegestaan. Wij denken dat we dit jaar niet meer die kant op zullen gaan.We zijn niet bij de pakken neer gaan zitten. We bleven de moed erin houden al viel dat met de maatregelen in Nederland soms niet mee. De echte vrijheid om zomaar ergens naar toe te gaan en een stad te bezoeken zit er voorlopig niet in. Gelukkig hebben we genoeg hobby’s, ik hou van lezen en films kijken via Netflix, we fietsen veel en gebruiken mijn Honda CRX cabrio voor leuke toertochten in de omgeving. Albert vindt zijn genoegdoening in het bijhouden van zijn facebook pagina “HARDERWIJK TOEN” waarin hij foto vergelijkingen plaatst van Harderwijk toen en nu. Bovendien is hij veel analoge foto’s en negatieven aan het scannen in hoge kwaliteit. Je wilt niet weten wat voor leuke momenten we uit ons leven tegenkomen.De kleinkinderen zien we niet vaak, want die wonen in Oisterwijk op Het Brabantse land en in Wassenaar. Dat is helaas niet dichtbij de deur om even een kopje koffie te drinken. Echt knuffelen kan helaas ook nog niet. Voor ons mag er gauw een vaccin komen opdat het normale leven weer plaats kan vinden en wij weer kunnen wonen in Zuid-Spanje èn op 11 september 2021 ons 50 jarig huwelijksfeest kunnen vieren met onze dierbaren.Vanaf de “Costa del Wolderwijd” lieve groeten van twee levensgenieters.

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Net als voor iedereen is de coronatijd voor ons natuurlijk niet wat we willen, maar we worstelen ons er wel doorheen. Wij proberen er de positieve kant van te zien. We doen bijvoorbeeld veel meer dingen samen, zoals bordspelletjes en films kijken. Ook maken we vaker wandelingen dan voorheen. Sandy merkt dat ze deze tweede coronagolf lastiger vindt dan de eerste. Het wordt zo toch een lange periode en in de herfst is het weer nu eenmaal ook minder fijn om naar buiten te gaan dan in de lente en zomer. Ze gaat nog wel zoals daarvoor twee dagen per week naar haar werk op een basisschool. Niels werkte voorheen alle werkdagen op kantoor, tegenwoordig werkt hij veelal vanuit huis. Het onderhouden van sociale contacten met collega’s via de laptop valt niet altijd mee.We hebben vooral met de jeugd te doen, zij hebben de leeftijd waarin je herinneringen voor het leven zou moeten maken. Denk aan het studentenleven ervaren, nieuwe leeftijdsgenoten ontmoeten, lessen ‘live’ volgen en eropuit gaan.Toen de kinderen vanaf september allemaal op kamers gingen, vreesden we dat we last zouden krijgen van het lege nest syndroom. Vanwege verschillende redenen hebben alle drie de kinderen sindsdien echter één of meerdere weken in Harderwijk doorgebracht. Zo waren er weken dat Kjell en Zoë geen live lessen hadden voor hun studies in Eindhoven en Nijmegen, daarnaast kreeg Silje zelf corona. Zij was bij het opmerken van de eerste verschijnselen niet op haar kamer in Amsterdam, maar bij ons in Harderwijk. Daarom zijn wij samen in quarantaine geweest. Het was best saai om binnen te moeten blijven, maar het belangrijkste was natuurlijk dat Silje na enkele dagen koorts geen blijvende klachten aan haar besmetting heeft overgehouden.

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Door: Marco JansenAls gospel dj draait Robin Simon christelijke muziek met een positieve boodschap. 2020 had het jaar van zijn doorbraak moeten worden, met voor het eerst een optreden op het hoofdpodium in Ahoy tijdens de EO Jongerendag. In het najaar zou hij gaan touren door Europa. Corona heeft echter een kruis gezet door alle evenementen. Nu werkt de Harderwijker (24) in een kledingzaak.Op zijn werkkamer in het ouderlijk huis kijkt Robin terug op het coronajaar 2020, dat grote impact had op de evenementenbranche.,,Op 12 maart werd bekend gemaakt dat ik dit jaar in Ahoy zou gaan spelen, maar nog dezelfde dag werd duidelijk dat alles voorlopig zou worden afgelast. Mijn verjaardag heb ik eind maart gevierd met een livestream optreden vanuit Sir Jack in Harderwijk. Toen had ik nog hoop op een tijdelijke pandemie van twee maanden”, blikt Robin terug.Tijdens de Pinksterconferentie in mei treedt hij altijd op voor veel tieners en jongeren. ,,Ik zou in Biddinghuizen voor een groot publiek gaan draaien, maar ook dat ging niet door. Ik heb nog wel de digitale pinksterconferentie als dj afgesloten. Toen was duidelijk dat de overheid vrij serieus was met maatregelen. Het is een aardig verschil, van een Europese tour in het verschiet naar de winkel Score in Harderwijk, waar ik sinds september werk. Het kan tijdelijk zijn, maar ook voor een langere periode.”Het coronavirus heeft zijn leven aardig op zijn kop gezet. Robin is namelijk al vanaf zijn 15e dj. Als tiener raakte hij geboeid van alle knopjes en het vermaken van het publiek bij een tienerdisco Young Generation in Harders Plaza. Niet veel later schafte hij zijn eerste setje aan. Hij begon met draaien op verjaardagsfeestjes, maar al snel was de jonge dj te horen in Harderwijkse kroegen Gauwigheid en Sir Jack. Toen hij 17 jaar was, kwam hij tot het geloof. ,,Tijdens een gebed, aan het eind van een jeugddienst in het Echo Centrum van Youth United, besefte ik dat God bestaat en er ook voor mij persoonlijk is. Dat was misschien wel de belangrijkste verandering in mijn leven. Vanaf toen draaide ik steeds vaker op christelijke evenementen en vanaf mijn 20e ga ik volledig voor de christelijke branche. Ik ga nu vier jaar wekelijks op pad.”Robin heeft al twee keer in de Melkweg in Amsterdam gestaan. In juni zou hij voor het eerst op het hoofdpodium staan tijdens de EO Jongerendag in Ahoy Rotterdam en dit najaar zou hij gaan touren in Europa. Dat ging allemaal niet door. ,,Dit jaar zou mijn doorbraak moeten zijn; ik zou voor zo’n 100.000 mensen op de bühne hebben gestaan. Dat is door corona in duigen gevallen.”Sinds april heeft hij een radioprogramma op VeluweFM. In muzikaal opzicht is het zomerse nummer A Tu Lado (aan je zijde) een mijlpaal geweest. ,,Dat haalde meer dan 100.000 streams op Spotify en dat laat zien dat mijn muziek in deze tijd toch geluisterd en gewaardeerd wordt. Verder ben ik met mijn team van producers begonnen met een nieuw album, dat we uitbrengen in maart 2021 voor mijn 10-jarig jubileum.”VriendinIn deze onzekere periode heeft Robin veel aan zijn geloof gehad, al zijn er ook twijfels geweest, zo bekent hij. ,,Aan het begin van de coronatijd, van april tot en met juni, heb ik wel momenten gehad dat ik me afvroeg: ‘Waar is God nou?’. Kijk je thuis voor de tv een kerkdienst, dan beleef je het geloof heel anders dan bij een samenkomst. Ik ben enorm dankbaar dat ik in deze periode ook mijn huidige vriendin Emke heb leren kennen. Ik zie haar als een geschenk van God. Zij stimuleert en motiveert mij enorm om samen met het geloof bezig te zijn en dagelijks via de bijbel app een leesplan door te nemen.”Zelf is hij betrokken bij Youth United en zijn eigen kerk: de Evangelische gemeente Harderwijk. Hier doet hij tienerwerk en is voorganger. Hij heeft afgelopen maanden wel afgeleerd om te ver vooruit te kijken. Wel plant Robin concerten in Estrado voor zijn jubileum in maart. ,,Met de geldende maatregelen betekent dat zittend en op 1,5 meter afstand.”In de toekomst hoopt hij weer tieners en jongeren live te bereiken met een moderne vertaling van Gods evangelie. ,,Ik ben tot inzicht gekomen dat veel draait om je artiest zijn. Maar wie ben ik als Roberto Rosso wegvalt? Dat is niet wie ik ben, maar wat ik doe. Mijn roeping is niet positioneel, maar relationeel. Het gaat niet om de podia, maar om het hart erachter.”

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden In deze tweede golf van de corona crisis merken we dat wij ons sneller aan kunnen passen. Het scheelt nu dat de kinderen naar school en de opvang kunnen gaan waardoor er meer structuur is en Niels en ik ons werk beter kunnen blijven doen. De zaak van Niels (Subway) kan gelukkig nog open blijven voor bezorging en afhaal. Voor de horeca die helemaal dicht is, is deze situatie verschrikkelijk. Mijn werk als ambulant begeleider in de gehandicaptenzorg gaat ook door. Wel is dat nu heel anders en gebeurd er veel digitaal. Dit is voor cliënten niet altijd makkelijk. Wel maken we hierin een goede afweging en gaan we langs als dit nodig is. Dan spreken we buiten af om te wandelen bijvoorbeeld. Onze kinderen zijn gelukkig nog klein, en die vinden het fijn dat ze nog steeds met vriendjes kunnen spelen. Niels, Arenda, Mason en Ella Twigt

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden 5 mei 2020, Bevrijdingsdag…De vlag wappert aan de mast, het geeft ons een nostalgisch gevoel van saamhorigheid.Pieter werkt thuis, de kinderen studeren thuis en zelfs Karin is veel thuis. We hebben het goed samen.Toch voelt het werk in de zorg voor nabestaanden niet vrij. Juist de vrijheid om een arm om iemand heen te slaan, de nabijheid, de letterlijke warmte, het geven wie ik ben, ik voel mij er verdrietig door. De, soms moeilijk te begrijpen, opgelegde beperkingen over te moeten brengen naar mensen in rouw…. Dat voelt niet als vrijheid. Guus de hond is blij met onze "vrije – tijd", lekker veel wandelen.

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Renske (kleindochter):Het is iets vreemds voor Henny Verhoeve om binnen te blijven. Normaal gesproken loopt ze elke dag langs het mooie Wolderwijd naar de stad voor haar dagelijkse uitstapje. Even langs bakkerij Wegerif voor vers brood, naar de slager Beert Karssen voor een lekker stukje vlees en bij de Deen de andere boodschappen, maar, natuurlijk ook wat lekkers voor de kleinkinderen. Ook mist ze het kopje koffie bij haar zoon van Brasserie de Bank. Onderweg kwam ze altijd wel iemand tegen. Van de atletiekvereniging Athlos waar ze meer dan 40 jaar lid geweest is.Ze was trimster van het eerste uur bij Jacob Haklander in de jaren 60. Ook komt ze regelmatig oud-leden tegen van de Woelwaters en Reddingbrigade, waar ze jarenlang trainster is geweest en ook zelf heeft gezwommen. Ze was ook vrijwilligster van de Indische Harderwijkers. Als kleindochter kan ik nooit rustig met oma de stad in, want ze komt altijd wel weer een bekende tegen, waardoor het even boodschappen doen al snel wordt uitgerekt tot een middag weg.Nu zit ze alleen thuis en is haar kat Poeki de enige aanspraak die ze heeft. Wel komt haar kleinzoon Bouke elke zaterdag boodschappen brengen en komen de andere kleinkinderen op anderhalve meter even langs. Normaal gesproken bleven kleinkinderen Esther en Hugo regelmatig logeren. Nu is het erg stil in huis, vooral ’s avonds vindt ze het moeilijk.Hoewel ze nog actief is in de tuin, begint dit toch aardig te vervelen. Ze hoopt dat ze snel weer haar leven kan oppakken. Want stilzitten en niks doen is voor oude mensen. Aldus oma van 83 jaar.

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Stil..... soms te stil... een bezoek, niet op visite... stil.Thuiswerken ... al weken lang... mis mijn collega’s...Vrienden zie ik af en toe gelukkig wel ... op 1,5 meter afstand, maar oh zou zo graag weer iemand willen aanraken. Gewoon even een ouderwetse hug.... een knuffel. Geduld heet dat. Het komt goed. Het positieve is de rust, niet voor dag en dauw op pad. Gelukkig nog regelmatig een knuffel van mijn kat. Het komt goed.

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Corona heeft mij van een externe netwerker een interne thuiswerker gemaakt. Ik mis de persoonlijke contacten met mijn klanten en de collega’s bij Staatvandienst, de leden van Netwerk Harderwijk Hierden, de lunches en etentjes met vriendinnen enzovoort. Uiteraard onderhoud ik het contact met mijn klanten en netwerk nog altijd intensief, maar nu wat meer online dan anders.Hans en ik hebben een camper waarmee we nu zeer regelmatig een week(end) op pad gaan naar corona-arme gebieden in Nederland. We genieten enorm van de rust, de stille campings, de natuur die nu zó prachtig is én van elkaar. We zorgen in alle opzichten goed voor elkaar en bewegen veel, wandelen en fietsen, om zo gezond te blijven. Maar Harderwijk is en blijft m’n stadje. Koop lokaal en pas goed op jezelf en op elkaar.

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Gerda Lokhorst medewerker afdeling Pinksterbloem, Zorggroep Noordwest-Veluwe:Pinksterbloem is een woongroep van 12 bewoners, de leeftijd varieert tussen de 58 en 96 jaar. Het is een somatische afdeling.September 2019 verhuisden de bewoners naar een nieuw pand met een eigen kamer en een eigen badkamer. We werkten samen met vrijwilligers en er waren doorlopende bezoektijden. Iedereen fleurde op totdat Corona de kop op stak. Bezoektijden veranderden in 1 uur per dag naar helemaal geen bezoek. De deur ging op slot voor bezoek en voor de vrijwilligers. In eerste instantie voor 3 weken, de bewoners leefden helemaal naar die datum toe. Maar helaas werd die datum tot 2 keer toe verlengd. De eenzaamheid sloeg toe en ze misten de familie enorm. De telefoon biedt uitkomst met gewoon bellen of videobellen. Maar dat is toch anders en bewoners missen een knuffel van ze. De onrust werd groter toen 2 bewoners positief getest werden, ze verbleven meer op hun eigen kamer. Het virus verspreidde zich gelukkig niet en de 2 bewoners herstelden goed en zijn weer coronavrij. Er werd weer samen gegeten in de huiskamer en ze mochten weer in de binnentuin naar buiten. In de binnentuin zijn hekken geplaatst waar ze sinds 2 weken op afspraak hekbezoek of raambezoek mochten ontvangen van familie op gepaste afstand. Sinds 27 mei mag er 1 vaste bezoeker op afspraak binnen op bezoek komen 1 uur per week, onder strikte voorwaarden. Dus nog steeds geen knuffels. Maar er is een opening.Het is een kwetsbare groep mensen die zeker niet vergeten mag worden. Wij gaan na ons werk naar huis en knuffelen onze partner en ons gezin, zij blijven alleen achter. Ik ben supertrots op onze bewoners hoe ze dit tot nu toe hebben doorstaan maar we zijn er nog lang niet. Hopelijk wordt de versoepeling langzaam doorgezet en komt er geen terugslag door het weer oplaaien van het virus.

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Tekst: Rania (moeder) Het is een moeilijke tijd voor ons. We zijn nu veel thuis in ons huis op het AZC. Wij, Rania, Galid en de vijf kinderen Rima, Rama, Nour, Rayan en Malak. De jongste is 2 jaar en de oudste is 17 jaar. Mijn man en ik zijn verdrietig om de mensen die zijn overleden aan de ziekte. We proberen onze kinderen weg te houden van de angst. Mijn man is daarom ook heel veel bij de kinderen geweest. De kinderen vragen wel vaak wanneer het coronavirus weg is omdat het heel saai voor ze is. De jongste houdt van buitenspelen en ontdekt graag nieuwe dingen. Ze wil naar buiten om andere mensen te zien. Haar weg te houden van iedereen is moeilijk binnen AZC, ze is een sociaal meisje, net zoals haar moeder. De oudste heeft speciale zorg nodig en zit op school De Lelie in Harderwijk. Ze mist haar vrienden en leraren enorm maar gelukkig houden de leraren constant contact met haar. Ook kan ze thuis werken, net als mijn andere dochter die nu thuis haar schoolwerk moet doen. Naast haar schoolwerk helpt zij mij en mijn man in het huis.Nour is de derde jongen en Rayan is het vierde meisje, ze klagen vaak, soms spelen ze met elkaar en soms maken ze ruzie. Toen vonden we thuisspelletjes uit om samen een goede tijd te kunnen hebben. Ikzelf gebruikte mijn vrije tijd om de Nederlandse taal beter te leren Als ik kijk van achter het raam naar de buitenwereld zie ik dat alles is gestopt: “Er staat een lege houten stoel en er wacht een schommel op een kleine jongen die de plaats vult met gelach". Ik ben zelf niet bang voor Corona, want als we ergens bang voor zijn, zal het gebeuren. Ik hoop dat deze ziekte snel zal eindigen en het leven zal terugkeren zoals het was. Mijn man en ik willen mensen in nood helpen met deze moeilijke omstandigheden. Ik wens iedereen veiligheid. Groetjes familie Ghanim

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Een kindje van bijna 1,5 jaar, vol energy, volop de wereld aan het ontdekken, overal heen willen om te knuffelen, spelen en gekken. Maar daar kwam Corona om de hoek en ineens kon dit alleen nog maar met de mama's en hondjes. Met één van de twee moeders in de gehandicaptenzorg en de andere in de distributie is er weinig veranderd aan ons werkritme, wij moeten beiden doorwerken (alleen iets vaker, soms langer, en met veel bescherming).Ook als vrijwillige brandweervrouw gaan de werkzaamheden gewoon door, alleen met veel strengere veiligheidseisen. Met andere woorden; wij gaan door, maar dan net even anders. Door voor de mensen om ons heen. Verder vermaken wij ons prima als het zonnetje er is in de tuin of wandelend met de hondjes. En zonder de zon soms gewoon knuffelend met z’n vijven op de bank met een beetje extra qualitytime... Hier genieten we dan ook volop van. En eigenlijk vinden onze hondjes het ook reuze gezellig dat we zo vaak thuis zijn. Lekker veel wandelen, knuffelen en spelen!

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Tekst: Dinie Langelaar ( moeder Yentl, woongroep Careander Anne Franklaan )Voorjaar 2020. Corona-tijdperk. Je zal maar verstandelijk beperkt zijn. Vergeten door de media, laat aan de beurt voor testen, laat aan de beurt voor PBM. Er zelf niets van begrijpen . Waarom gaan we niet meer werken, fietsen, zwemmen, leuke dingen doen en logeren bij ouders? Waarom moeten we “ binnen” blijven? Wat een geluk dat je dan samenwoont met 7 lieve jonge dames. Die het met elkaar goed en gezellig hebben. Wat een geluk dat je dan fantastische begeleiders hebt die wel lekker met je knuffelen, die heel lief voor je zijn en extra hard werken. Dat maakt het wachten op het moment dat je weer naar familie mag een stuk beter te dragen. Lieve schatten wij kunnen niet wachten tot die dag komt en we weer gezellig kunnen koffie drinken en knuffelen. Als gezin bij elkaar zijn.

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden Lente 2020,Plotseling en onverwacht kregen we in ons land ook te maken met het coronavirus. Het werd binnenblijven (beren voor ’t raam) en als je buiten kwam met een grote boog om elkaar heen. Allerlei gedachten gingen door me heen: ik gaf er uiting aan met een gedicht, tekeningen (handen) en 2 schilderijen (Stil-leven en itstrekken). Afstand houden en toch verbonden. Begin van de lente werden wij verblijd met de geboorte van onze eerste kleinzoon VIKTOR. Zijn naam betekent overwinning. Dat we Corona mogen overwinnen en......dat de wereld uiteindelijk nieuw mag worden.Buitenopent zich de lentekleuren, geuren, dierenhebben het Rijk alleen Binnenachter gesloten deuren wachten mensenop wat komen gaatDenkend aan GodOntferm U

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden

Gemeente Harderwijk6 jaar geleden "Tijdens de lockdown begin dit voorjaar was Suzan net haar bedrijf aan het opzetten. Toen de kinderopvang dicht ging was dit dus even schakelen maar het was ook heel fijn dat zij de zorg voor Fons grotendeels op zich kon nemen terwijl Rémon thuis aan het werk was, hij werkt als accountmanager in de IT en kon dus niet naar klanten en kantoor. Het ineens zo veel samen zijn was heel waardevol want wanneer ben je nou zoveel weken écht samen. Maar op een gegeven moment merkten we dat we weer behoefte hadden aan structuur en was het dus een verademing dat de kinderopvang weer open ging en we allebei aan de slag konden. Suzan lanceerde haar bedrijf als brein- en leefstijlcoach, juist in deze tijd haar bedrage leveren aan de (mentale)gezondheid van anderen geeft haar veel energie. Naast alle externe maatregelen kun je namelijk zelf ook heel veel doen om je te wapenen tegen het virus. Deze tweede golf is het thuis anders, uiteraard omdat de kinderopvang gewoon open is en werk gewoon door kan gaan. Wat we heel erg missen is het fysieke contact met mensen die ons dierbaar zijn want die geven we graag een knuffel en een kus. Wat we ons extra beseffen tijdens deze tijd is wat een mooi leven we hebben en we genieten van wat we nog wel kunnen. Lekker het bos in, kopje koffie mee. Op bezoek bij onze ouders en vrienden. Eten bestellen bij de toffe restaurants in Harderwijk die super creatief zijn in de ze tijd. En ja, we kijken uit naar de dag dat we weer mogen dansen, lekker uitgebreid uit eten kunnen en weer in groter gezelschap samen kunnen komen maar tot die tijd vermaken we ons prima. We zijn de kleine dingen nog meer gaan waarderen en zijn dankbaar dat we allemaal gezond zijn".