Ziek zijn in de Corona tijd

Begin April werd ik heel erg ziek, de dokter vertrouwde het niet en was bang dat ik Corona had.

Ik moest zo snel mogelijk naar de witte tent bij het ziekenhuis. Enkele vragen moest ik daar beantwoorden en werd door gestuurd naar de SEH. Waar ik een long scan moest laten maken. Daarna werd ik naar een behandel kamertje gebracht. Verpleegkundigen kwamen met mondkapjes voor, schorten aan uit voorzorg. Af en toe kwamen ze enkel tot aan de deur omdat ze liever niet steeds naar binnen wilden gaan. Maar aan de hand van de scan konden ze eigenlijk al zien dat ik geen Corona had. Al snel bleek dat ik pneumokokken bacterie had en die veroorzaakte een hele zware longontsteking en sepsis.

Het was een heftige tijd. In het ziekenhuis mocht ik alleen bezoek van mijn man ontvangen, de kinderen mochten niet komen en ook geen ander bezoek. Ik lag bij het raam en zag mensen voorbij lopen die zwaaiden naar de mensen die op de Corona afdeling lagen. Heftig om te zien, zelfs vanaf een afstand zag ik dat het veel met hen deed. Verpleging vertelde mij toen ik er naar vroeg, dat het op de Corona afdeling erg beladen was, geen pretje om daar te zijn. Na 4 dagen moest ik het ziekenhuis verlaten omdat de longarts niet wou dat ik Corona of andere bacteriën bij mij kreeg omdat ik heel erg zwak was, mijn conditie was compleet weg gevaagd.

Ik mocht naar huis! Een hele pittige tijd brak aan. Ik mocht geen bezoek ontvangen, mijn kinderen mochten mij enkel een boks geven omdat ik zo zwak was, een eenzame tijd. Niet even een knuffel van je kinderen, geen kus, geen arm om je heen van familie of vrienden.

Gelukkig ben ik iemand met heel veel doorzettingsvermogen. Hoe zwaar het ook was, ik knokte door. Even naar beneden werd een helse strijd, even douchen je kan je niet voorstellen maar de kracht had ik er niet voor. Maar stap voor stap klom ik uit het diepe dal omhoog.

Nu 6 maanden later ben ik weer bijna de oude. Ik werk (gelukkig!) weer, ik fiets weer, mijn conditie is weer redelijk goed opgebouwd. Ondanks dat Corona nog steeds in NL is geniet ik wel volop van mijn hobby fotografie, onze lieve herder pup, mijn gezin, mijn werk en ik vind het heerlijk om samen met de kids Harderwijk schoon te houden. Het zijn echt de kleine dingen die het er toe doen!!