Het verhaal van Esther Foppen

Wat voelt dat vreemd eigenlijk, buiten in de natuur met een mondkapje op.

Ik woon heerlijk aan de rand van het bos, overal waar ik naar buiten kijk is het groen.

Als ik het hek dicht heb, zit ik fijn in mijn eigen bubbel en kan ik het echt vervelend vinden om boodschappen te moeten doen. Gelukkig hoef ik niet zo vaak en ik weet dan ook m’n eigen energie te behouden en niets op m’n nek te nemen van anderen.

Eén van die manieren is het dragen van rode sokken en goed gegrond zijn. Dus bij je eigen natuur blijven We zijn als mensen zover afgedwaald van de natuur, terwijl we echt onderdeel zijn van. Vaak merken mensen ook dat ze in de natuur weer bij zichzelf komen en opladen.

Lekkere frisse lucht, leven met de seizoenen, de maan, je eigen cyclus.

Ik gebruik de natuur ook altijd als metafoor in mijn coaching werk, net als kleur, creativiteit en spiritualiteit. Wanneer je beseft dat je onderdeel bent van het immens grote Universum kun je dingen meestal wel in perspectief plaatsen. Ook een objectieve blik en een luisterend oor van een ander zijn hier heel handig bij.

Nu is het best lastig om goed bij jezelf te blijven met zoveel meningen en maatregelen en kun je best angstig worden. Ik merk dat ook in mijn praktijk dat men vaker even wil praten, tekenen of een kaartlegging wil.

Natuurlijk kan dat, het is voor jong en oud, iedereen een bijzondere tijd. Mijn tip hiervoor is sowieso eerst weer naar je intuïtie – je kompas voor je leven - luisteren, daarna je nuchtere verstand gebruiken en blijven denken in mogelijkheden!