Het verhaal van Ellen Knopper
Van "Deel je verhaal: het gezicht van corona"
Ga naar het project

De 2e lockdown is pas een maand bezig maar het voelt langer en moeilijker dan de 1e keer vorig jaar maart. We zijn er natuurlijk al die tijd mee bezig, ook tijdens de versoepelingen in de zomer waren we ons bewust van de risico’ s voor onszelf en onze kwetsbare naasten, zodat de vrijheid niet helemaal vrij aanvoelde.
En dan nu alweer n maand van strenge regels, beperkingen en een mondkapjesplicht. Met dat laatste heb ik niet zoveel moeite. Waar ik wel moeite mee heb is de angst die ik voel om anderen in gevaar te brengen. Mijn moeder en schoonvader, beiden met een kwetsbare gezondheid, wil ik graag blijven bezoeken maar ik wil ze niet besmetten. Dus draag ik mondkapjes, houd afstand en knuffel niet. We hebben ze met kerst niet durven ophalen omdat de kinderen er waren en die toch net even wat meer contacten buiten de deur hebben dan wij.
Ik kan gelukkig naar mijn werk, ik werk als praktijkverpleegkundige bij het GZA (gezondheidszorg asielzoekers) en samen met huisartsen, assistentes en collega verpleegkundigen, bieden we 1e lijns zorg aan AZC bewoners.
Tijdens de 1e lockdown moesten we de spreekuren zoveel mogelijk telefonisch doen, maar zelfs met het inschakelen van een telefonische tolk bij het gesprek bleek het vaak moeilijk om de werkelijke aard van de klacht te achterhalen. Toen we vanuit het management de keus kregen om weer fysieke spreekuren te gaan houden voor patiënten zonder corona gerelateerde klachten, hebben we dat dan ook meteen gedaan. Dit bevalt ons beter en ook de patiënten krijgen weer de aandacht en zorg waar ze recht op hebben.
Gelukkig valt het met het aantal besmettingen erg mee en houden degenen die wel Covid hebben, of daarvan verdacht worden, zich goed aan de quarantaine regels. Dat laatste is overigens best lastig als je met meerdere gezinnen een woon unit moet delen en de leefruimte beperkt is. Ik heb bewondering voor de manier waarop mensen dat volhouden.
Ik hoop dat met de komst van het vaccin we de zwaarste tijd achter de rug hebben en in de loop van dit jaar weer kunnen genieten van de vrijheid in de omgang met elkaar.
