Het verhaal van André & Kim, Dinand, Carice, Mats en Bo

De eerste lockdown was wel te doen in onze ogen, de kinderen waren thuis en we hielpen ze waar nodig met huiswerk. Erg hectisch maar we hadden gek genoeg veel meer contact met elkaar. Mijn man heeft een jaar hiervoor de zaak verkocht waardoor we een jaartje niks hoefde te doen en ons volledig op ons nieuwe huis konden storten, het brak mij persoonlijk erg op en ben toen vanuit een sales achtergrond de thuiszorg in gegaan, ook puur omdat ik menselijk contact miste en dat ik hoorde dat de hulp daar welkom was en ik persoonlijk ouderen een mooie doelgroep vind! Mijn man is een opleiding gaan volgen tot distilleerder , dus we hadden beiden weer een doel!

De tweede lockdown vinden we best pittig, we miste ons kopje koffie of glaasje wijn op terras, gewoon mensen ontmoeten en lekker kletsen. Ook hebben we angst gehad aangezien we een samengesteld gezin zijn, dat betekent dat je je kinderen als er aan de andere kant corona uitbreekt je ze weken niet ziet of andersom natuurlijk. Wij hebben bedacht dat we een koppel van mensen om ons heen hebben die wel bij elkaar op bezoek komen, want ieder mens heeft behoefte aan menselijk contact. Buitenom zien we eigenlijk niemand en beperken ons tot supermarkt, slager en bakker! We zien de aantallen van corona dalen inmiddels dus we moeten gewoon nog eventjes volhouden, we hopen dat we snel weer vrienden , ouders, schoonouders en kennissen een knuffel mogen en kunnen geven, want eigenlijk is dat toch wel heel erg belangrijk.