Ga naar de hoofdinhoud

Corona in het verpleeghuis Sonnevanck

Van "Deel je verhaal: het gezicht van corona"

Ga naar het project

Ik kan wel zeggen dat 2020 het zwaarste jaar is tot nu toe in mijn zorgloopbaan die nu zo'n 11 jaar aan de gang is.

In het begin van dit jaar in maart kregen wij als afdeling te maken met het covid virus, in die periode zijn we 14 van onze lieve ouderen verloren aan het virus.. 16 van onze collegas zijn ook besmet geraakt.

We hebben met elkaar zo goed mogelijk geprobeerd te zorgen voor iedereen, naar ons idee zijn we enorm te kort geschoten naar onze lieve ouderen waarbij we niet hetgeen konden doen wat we graag hadden willen doen in hun laatste levensfase. 

De laatste levensfase kun je net zo zien als een geboorte beide kun je niet overdoen en wil je zo mooi en zo vredig mogelijk laten verlopen.. 

Binnen de ouderenzorg werken wij op een vaste afdeling een afdeling waar mensen langdurig verblijven. Waarbij ik en mijn collega's een band opbouwen met de zorgvragers, ze vaak 32 uur per week zien, ze verplegen, verzorgen en alles wat daarbij komt kijken.. Sommige van mijn collega's hebben jaren lang voor de zorgvragers gezorgd die we zijn verloren.. Is het onprofessioneel dat wij emotioneel zijn als we mensen verliezen? Nee zeker niet, ik denk dat het je ontzettend mooi maakt als je kan en mag laten zien wat dit met jou als persoon doet.

Van alle kanten werden we geholpen voor extra handen aan het bed. Oud verzorgenden, ergotherapeuten, bewegingsagogen, flexmedewerkers die samen met ons aan het bed hebben gestaan en keihard met ons hebben meegewerkt, werk uit handen hebben genomen en net de dingen konden doen waar wij geen tijd voor hadden zoals: een praatje maken, nagels verzorgen, video bellen met familie etc.Na de cohort periode hebben we met elkaar de afdeling schoongemaakt. We hebben met elkaar een prachtige afscheidsdienst gehad en zijn we met de 11 andere zorgvragers weer terug naar onze eigen afdeling gegaan.. Een afdeling die niet meer is zoals het was, je liep over de gang.. We zagen lege kamers waar die meneer of mevrouw niet meer was, de kamer waar je veel gelachen hebt of dingen met de mensen mee hebt gemaakt waar je mooie herinneringen aan over hebt gehouden..

Als afdeling zijnde hebben we een periode meegemaakt die nog geen enkel team lid heeft meegemaakt in zijn of haar loopbaan. Voor nu is het erg spannend hoe het zal gaan verlopen en houden we ons hart vast.

Ik zelf ben momenteel 'corona moe' en zowel lichamelijk als geestelijk opgebrand.. 

Mijn vraag aan jullie allemaal is: willen jullie alsjeblieft deze feestdagen en aan het einde van dit jaar goed de overweging maken of jullie naar je vader, moeder ,opa of oma gaan binnen de verpleeghuizen!!? Er zijn zoveel mogelijkheden om de besmetting te verminderen of te laten afnemen door met ze te bellen, kaarten te sturen of andere manieren van contact zoeken zodat mijn lieve collega's het de komende tijd kunnen volhouden, goede zorg kunnen verlenen en toch met elkaar ondanks alles er het beste van kunnen maken deze feestdagen voor al jullie geliefden! 🌲❤

Mariëlle

Reacties

Reageren is niet mogelijk omdat dit project momenteel niet actief is.

Delen

Geplaatst door

Huidige status

voorgesteld